P.சக்திவேல் எனும் தனி மனிதர்

Source : தமிழ் -கருத்துக்களம் 

இது லைக் , கமென்ட்க்காக எழுதி tag செய்யவில்லை. விருப்பமிருந்தால் ஷேர் செய்யுங்கள்...

யாரோ ஒருவர் இந்த குழந்தைகளுக்கு தன்னால் முடிந்ததை உதவினால் அதில் நம்பங்கும் உண்டு என்ற சந்தோசத்தில் மட்டுமே எழுதுகிறேன்...

ஒருநிமிடம் நமக்கு உறவுகள் என்று யாருமில்லை என்று கற்பனை செய்து பார்த்துவிட்டு பிறகு படியுங்கள்...

எங்கள் திருமணநாள் அன்று ஒரு ஆதரவற்றோர் பாதுகாப்பு இல்லத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஒரு வேலை அன்னதானம் வழங்கலாமென்று முடிவெடுத்து இன்று சென்றிருந்தோம். அங்கு இருந்தவர்கள் எல்லாம் தன்னை பெற்றவர்கள் யாரென்றே தெரியாத குழந்தைகளும், தான் பெற்ற குழந்தைகளால், உறவுகளால் கைவிடப்பட்ட முதியோர்கலுமே (இதில் ஊனமுற்ற குழந்தைகளும் முதியவர்களும் உண்டு). இதை ( மத்திய அரசின் அனுமதியுடன் ) நிறுவி, 9 வருடங்களாக தனது சொந்த ஆர்வத்தால் நடத்தி வருபவர் * P . சக்திவேல்* எனும் தனி மனிதர்...

பணமிருந்தால் ஒருமாதத்திற்கு கூட நாம் அன்னதானம் அளிக்கலாம் ஆனால் மனமிருந்தால்தான் இதுபோல அமைப்புகளை நடத்தமுடியும் .( தற்போது 50 குழந்தைகள், 20 வயதானவர்களும் இந்த இல்லத்தில் இருகின்றனர்) குழந்தைகளின் அடிப்படை வசதி, பள்ளிக்கு அனுப்புவது, முதியவர்களின் மருத்துவ செலவுகள் அனைத்தையும் இவரே கவனிக்கிறார் . சில மனிதநேயங்களின் உதவியுடன்...

இது பெரிய ஆசிரமமோ , தொண்டு நிறுவனமோ கிடையாது ஒரு லிட்டர் பால் கூட தானமாக ஏற்கிறார்கள். சென்னை போன்ற மாநகரங்களில் இதுபோல் அமைப்புக்கு உதவ நிறைய பேர் இருகிறார்கள் கண்டிப்பாக நிறையபேர் உதவிருப்பீர்கள்...

எனக்கு இது புது அனுபவம் அதனால் உங்களுடன் பகிர்கிறேன் இதை படிக்கும் ஏதோ ஒரு மனிதநேயம் உதவநினைதால் கீழுள்ள முகவரியை, அலைபேசியை தொடர்புகொள்ளலாம் . உங்களின் ரூ 100 க்கும் அவர்களிடம் மதிப்பு உண்டு(சமையல் பொருள்கள், ஆடைகள் அனைத்தையும் பெறுகிறார்கள்...)

NOCOME TRUST"
#18, THENKARAI STREET, VADAMATTAM ROAD,
KARAIKAL - 609609
TEL: O4368- 266714, CELL 9047281743 ( Mr. P.SAKTHIVEL)

நன்றி : காரை செந்தில் குமார்.

Bai Fangli - an inspiring legacy

In 1987, a 74-year old rickshaw puller by the name of Bai Fangli came back to his hometown planning to retire from his backbreaking job. There, he saw children working in the fields, because they were too poor to afford school fees. 

Bai returned to Tianjin and went back to work as a rickshaw puller, taking a modest accommodation next to the railway station. He waited for clients 24 hours a day, ate simple food and wore discarded second-hand clothes he found. He gave all of his hard-earned earnings to support children who could not afford education.

In 2001, he drove his rickshaw to Tianjin YaoHua Middle School, to deliver his last installment of money. Nearly 90 years old, he told the students that he couldn't work any more. All of the students and teachers were moved to tears. 

In total, Bai had donated a total of 350,000 yuan to help more than 300 poor students continue with their studies. In 2005, Bai passed away leaving behind an inspiring legacy. 

If a rickshaw-puller who wore used clothes and had no education can support 300 children to go to school, imagine what you and I can do with the resources we have to bring about positive change in our world!

If you are going to LIKE and SHARE one post today, let it be this one! 

(Source: china.org.cn)

Blind Boy

Heart Touching Story of a Blind Boy... ( Must Read for all)

A blind boy sat on the steps of a building with a hat by his feet. He held up a sign which said: "I am blind, please help." There were only a few coins in the hat. 

A man was walking by. He took a few coins from his pocket and dropped them into the hat. He then took the sign, turned it around, and wrote some words. He put the sign back so that everyone who walked by would see the new words.

Soon the hat began to fill up. A lot more people were giving money to the blind boy. That afternoon the man who had changed the sign came to see how things were. The boy recognized his footsteps and asked, "Were u the one who changed my sign this morning? What did u write?"

The man said, "I only wrote the truth. I said what u said but in a different way."

What he had written was: "Today is a beautiful day & I cannot see it."


Do u think the first sign & the second sign were saying the same thing? Of course both signs told people the boy was blind. But the first sign simply said the boy was blind. The second sign told people they were so lucky that they were not blind. Should we be surprised that the second sign was more effective?

Source :  Useful info  

Moral of the Story: 

Be thankful for what you have.
Be creative. Be innovative. Think differently and positively.

Please Please Please Keep Sharing..

I want to Say 'Sorry' & 'Thank you'

I would like to say two thing. Sorry & Thank you.

I'm sure almost everyone would have felt to say them in most of the times and may have missed the correct time/opportunity to express/say them.

Here comes mine. I'm sure this is
     - going to help me with a great relief and chance for realization (if any).
     - & not going to impact/harm my ego & attitude in anyway as people would normally have such hesitation sometimes. :)

I'm Sorry to anyone who felt that i have hurt you in anyway in any of my interaction with you, be it a professional or personal interaction.

I'm sure it might not be intentional/personal and may be due to the scenario @ the moment (or) as part of job, scenario i was in and the priorities i had might have forced/made me to do something which might not have been nice to you.  Sorry again please accept my apology.

Thank you to anyone who feel i have missed to Thank you in any of the previous instance where i could/should have. Thank you again please accept my Thank you.

You are most welcome to share your feedback/comment on both of the above scenario's if you have seen/felt with me in anyway, and wanted to share and help me.

I will gladly listen to it , check and work on it. After all life is about trying to improve ourselves in every possible way and make this world a better place to live for the new generations to come  :-)

'Sorry' and 'Thank You'

Courtesy & Thanks : www.starnow.co.uk , Ashwini C N (ash-aqua-girl.blogspot.com)

Are you longing to say 'thank you' or desperate to say 'sorry'?

Is there someone who has changed the course of your life forever? Someone you never got the chance to thank properly? Or someone you’ve wronged in the past who you feel a burning need to apologise to? Do you long to talk to them but can’t find the courage to do it alone? What if you’ve lost touch with them altogether?

Living with an unpaid debt of gratitude or a long overdue apology can be an enormous burden. For many thousands of people, it’s often impossible to move on until you’ve had the chance to express your feelings in person. 

-------------------------------

I seriously do not comprehend the logic behind people saying “No Sorry or Thank you among friends”. Ok, So who else are you going to say it to? Your Enemies? Seriously? It is understandable that in friendship, the small things that may instigate bigger spats can always be overlooked. Hence friends do not like or rather prefer it, if their friends refrain from saying sorry or thank you. But my question is, they are our friends, Next to our family, or even on par with our family, Shouldn’t we treat them better? Don’t they deserve a thank you for all that they’ve been doing? Don’t they deserve a word of Sorry for all the times we irritated them? Or are we taking them for granted?

For a minute, let’s just get back to the basics. Two questions. Why Sorry? Why Thank You?

People say Sorry when they are deeply disturbed with something which should have never happened in the first place. Well generally that’s what people do. We say sorry when we feel we’ve hurt someone or caused them pain without intending to. We say sorry because we get scared that our actions might have hurt the sentiments of our friend and we apologize for having caused them pain. It might be just one word, but it conveys a lot of thoughts.

We Thank others either for taking their time off to tell us something or do us a favour. We say Thank you, because we appreciate the efforts of someone takes for us and as a token of our appreciation we thank them. We say “Thank you “because we value their time and presence. We say Thank you because despite their numerous commitments they always manage to find time for us, and it is just a simple way of letting them know that we value that and not take it for granted.

Now back again to our friends. Why shouldn’t we let them know that we’re happy they are spending time with us? Why shouldn’t we let them know how we feel after that bitter spat? Why is this considered formal? After all they are the ones who are an integral part of our lives. They are the ones who would always stand by us. They are the ones who would never think twice to come to our rescue. When you say Sorry to a stranger for stepping on their foot and When you say “Thank You” to a stranger for picking up our bags, why shouldn't we say Sorry and Thank you to those who mean a lot to us? Is it that big a deal?

What good would it do, if you knew a thousand meaningless words, and you do not know the value of two words uttered earnestly by a sincere soul?

--------------------------------------

Courtesy & Thanks : articles.timesofindia.indiatimes.com

'Sorry' hardest word to say for millions


More than 50 percent of people are living with the guilt of not having been able to say sorry, or even thank you, to someone who they should have acknowledged, a survey has showed.

And 65 percent of those said that they had missed the opportunity or were simply not able to say the words.

The findings of the study found that the over-55s were most likely to get embarrassed when they made amends after many years.

The 25 to 34 age group emerged as the one that was most prepared to apologise late rather than never.

Psychotherapist Lynn Greenwood told the Daily Express said that saying sorry often helped people move on from what can become a festering guilt or resentment.

She said that by expressing gratitude, people get pleasure of passing on a small part of their joy.

The study was done for Wall to Wall Television, which is making 'The Gift' for the BBC, a programme that gives people a chance to say sorry or thank you to someone from their past.

 ------------------------------ 

Mind set: Of thank you and sorry

Thank you and sorry are perhaps the first words we learn. And they stay with us right through our lives as yardsticks of our civility.

But when was the last time we said "thank you" or "sorry" without meaning to simply offload our burden of obligation or guilt? Indeed, these words no longer express what they are supposed to. Instead, they are used flippantly, thrown around without care, often reduced to an easy way of getting off the hook and evading meaningful action.

They may well be the most used words in times of political correctness. But they are clearly the most abused as well. The emotions of gratitude and apology are vital to the chain of human reciprocity. But in stripping them of sincerity, we also seem to be closing the doors on their benefits for us.

In almost all religious traditions, gratitude is a manifestation of virtuous character. "Gratitude, as it were, is the moral memory of mankind," wrote sociologist Georg Simmel. Scottish philosopher Thomas Brown defined gratitude as "that delightful emotion of love to him who has conferred kindness on us, the very feeling of which is itself no small part of the benefit conferred". German theologian Dietrich Bonhoeffer  wrote: "In ordinary life, we hardly realise that we receive a great deal more than we give, and that it is only with gratitude that life becomes rich."

The quality of being thankful implies the disposition to turn goodwill into action and the inclination to return kindness. A "thank you" denotes the attitude of positive acceptance, a determination to employ the kindness or blessing imaginatively and inventively. It connotes the humility of considering oneself the recipient of undeserved merit. "He who receives a benefit with gratitude repays the first instalment on his debt," observed Roman statesman Lucius Annaeus Seneca.

Gratitude comes endowed with the power to help us create the life we want and can be therapeutic. Gratefulness emanates from looking at what someone or something has done for us. It is, therefore, about positivity of outlook, which, in turn, generates optimism and energy. Conversely, the lack of gratefulness breeds negativity and despair. In fact, proponents of positive psychology, a recent branch of psychology that studies the strengths and virtues enabling individuals and communities to thrive, consider gratitude to be a pleasant emotional state like happiness, joy, love, curiosity and hope.

The lack of gratefulness is largely because we take things for granted, brashly presuming that they are either our rightful due or are far less than what we deserve. What holds us back from being grateful is such lack of contentment and an endless craving for more. Often, we insist on waiting for the results of an action or a blessing to show up before expressing gratitude. This indicates a dearth of trust and faith, which pays us back in our own coin.

In a way, gratitude helps us realise the benefits of mindful meditation, which is all about acknowledging and feeling connected with every breath and blessing of life. Invariably, a life with gratefulness as its pivot is also a solution to the ills spawned by insatiable human yearnings.

We might wonder where the need for gratitude is if we pay for goods and services in money. Gratitude doesn't even fetch us discounts. In fact, there is a subtle line of distinction between gratitude and ingratiation. So much so that when someone thanks us too many times, we start doubting his intention. However, as philosopher Adam Smith averred, gratitude is a vital civic virtue, essential for the healthy functioning of societies. He called gratitude a part of the moral capital required for human societies to flourish.

The act of offering and accepting an apology is as profound and healing a human interaction as that of expressing gratitude. But while the offhand "sorry about that" keeps flying around, our ego prevents us from realising its full potential. The word loses its impact when we refrain from acknowledging our offence ("Sorry for whatever I may have done") or throw in a self-serving conditionality ("I am sorry if you were hurt"). If the purpose of an apology is only to say, "While I don't think I was wrong, I will apologise because you say so", it is best not to offer one, for, the worst we can do is to insult someone's sensitivity or intelligence by such treatment.

Bestowed with the power to effect reconciliation and mend strained relationships, an apology must involve acknowledging the offense adequately, expressing genuine remorse and offering appropriate reparations, including a commitment to make changes. "A stiff apology is a second insult," said novelist and poet G K Chesterton. "The injured party does not want to be compensated because he has been wronged; he wants to be healed because he has been hurt."

எம்மை வாழ விடுங்கள் - ஈழத்தமிழ் அகதி.

 நன்றி : ஜூனியர் விகடன்

டெசோ மாநாடு - கருணாநிதிக்கு ஈழத்திலிருந்து ஒரு அகதியின் கடிதம்...

மதிப்பிற்குரிய கருணாநிதி அவர்கட்கு,

எங்கள் மீது தாங்கள் கொண்டிருக்கும் பேரன்பு எங்களைச் சிலிர்க்க வைக்கிறது. எங்கள் துன்பத்திலும், துயரத்திலும் நீங்கள் காட்டும் அக்கறையின் தீவிரம் எம்மை வியக்கவைக்கிறது.

எப்படி உங்களால் மட்டும் இது முடிகிறது? தள்ளாத வயதிலும் தார்மீக உணர்வோடு தமிழீழம் காணப் புறப்பட்டிருக்கும் புதிய புறநானூறு வீரத்தலைவனே!

தங்களுக்கு நிகர் தாங்களே தான்.

கந்தக வெடிப்பில் உடல் சிதற, செங்கழுநீர் வன்னி மண்ணில் காட்டாறாக ஓட, எம்மவர் உயிர்கள் இடம்பெயர்ந்து பறக்க - இந்த அவலங்கள் கண்டு துடிதுடித்தெழுந்து நீங்கள் சுழற்றிய வாளின் வீச்சு கண்டு திகைத்துத்தான் போய்விட்டோம் ஒரு போது.

உலகத்தமிழரின் தலைவனாக முடி தரித்து, செங்கோல் ஏந்தி அரியாசனத்தில் வீற்றிருக்க தங்களை விட்டால் யாருக்கு தகுதி இங்கு உண்டு.

காலைச் சிற்றுண்டிக்கும் மதியபோசனத்திற்கும் இடையே நீங்கள் இருந்த “சாகும்வரை உண்ணாவிரதம்” சரித்திரத்தில் ‘பிளாட்டினம்’ எழுத்தில் பொறிக்கப்பட வேண்டியது. எமது வரலாற்றாசிரியர்களின் எழுது கோலை “சாணை” கொண்டு தீட்டி கூர்மையாக வைத்திருக்க வேண்டும். உங்களின் வரலாறு ‘கூர்’மையாகப் பதிவு செய்யப்பட வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். முனை மழுங்கிய எழுத்தாணி;கள் தங்கள் பிளாட்டினக் காலவரலாற்றைச் சேதப்படுத்தி விடக் கூடாதல்லவா? தமிழின உணர்வாளர்களுக்கு ஒரு முன்னோடி தாங்கள். திராவிட பாரம்பரியத்தின் பெருமையினையும் தமிழின் தொன்மையையும் உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய முன்னோடிகளில் இன்றுவரை உயிரோடிருப்பவர் நீங்கள் மட்டும் தான். கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்து முன் தோன்றிய எம் மொழியின் தொன்மைச்; சிறப்புக்களை, அம்மொழியின் மூத்த குடிகளின் சீரார்ந்த வாழ்வின் பண்பாடுகளை உங்கள் எழுத்து மூலமும் பேச்சுக்கள் மூலமும் முரசறைந்து நிறுவியவர் தாங்கள். தமிழுக்குள்ளே அதன் முறையான பிரயோகங்களிலே எத்துணை அழகும் இனிமையும் இருக்கிறது என்று எடுத்துக் காட்டியவர் தாங்கள்.

தமிழ் கொஞ்சும்;

தமிழ் ஆனந்தம் பாடும்;

தமிழ் காதல் செய்யும்;

தமிழ் கோபப்படும்;

தமிழ் இரங்கும்;;

பொங்கும், நெருப்பாய் மாறும், சுவாலையாய் எரிக்கும், எரிமலையாய் வெடிக்கும், தீமையைப் பொசுக்கும்.

இவற்றைத் தங்களின் தமிழ் பிரயோகங்களிலிருந்து நாமறிந்தது. தமிழின் பெயரால் கம்பனை, இளங்கோவை, பாரதியை நாமறிந்ததை விட கருணாநிதியை நாம் அறிந்தது அதிகம்.

தந்தையின் கையைப் பிடித்து தளர் நடையில் ஆரம்பப்பள்ளி சென்று ‘அ,ஆ’ எழுதிப் பழகும் காலத்திலே இலங்கை வானொலியில் ‘மனோகாரா’ திரைப்படத்தின் வசனங்களைக் கேட்டவன் நான். அப்போது ஏதும் புரியாத போதும் தமிழின் மீது தீராக் காதல் கொண்ட எந்தையும் தாயும் மனோகரா திரை வசனத்தைச் சிம்மக் குரலோனின் கர்ச்சனையில்; கேட்டு அதை சிலாகித்துப் பேசும் போது “கருணாநிதி” எனும் பெயரை காதுகளில் வாங்கியவன் நான்.

காலவேகத்தில், விபரம் அறியும் வயதின்போது ‘நானும்’ என்னைப் பெற்றவர்கள் போல் மெய்மறந்து நின்றது உண்டு; தங்கள் வசனங்களைக் கேட்டு.

வெளிப்படையாகச் சொல்வதானால் தங்களது தமிழைக் கேட்டே தமிழ் மீது ‘காதல்’ கொண்டவன் நான்.

தமிழுக்கும் தமிழருக்கும் ஒரே தலைவன் ‘கருணாநிதி’ தான் என என்னளவில் நம்பவும், மற்றவர்க்கு நம்பிக்கையூட்டவும் என்னை முனையச் செய்தது தங்களது தமிழ் தான். தங்கள் மீது கொண்ட பற்றினால் தங்கள் கண்களை அலங்கரிக்கும்(?) விழிக்கண்ணாடி போன்றதொன்றை தந்தையைச் சிரமப்படுத்தி அங்காடிகளில் அலையவிட்டு வாங்கி வைத்திருந்தவன் நான்.

பெரியவனாகி திருமணம் செய்து குழந்தைகளைப் பெற்றபோதும் - அந்தக் கண்ணாடி மட்டும் புது மெருகு மாறாமல் என் பொக்கிசப்பெட்டியில், பெறுமதியான பேழையொன்றில் தனி சாம்ராஜ்யத்தையே நடாத்திக்கொண்டிருந்தது.

எனது குழந்தைகளுக்குக் கூட அந்தக் விழிக்கண்ணாடியையும், தங்களது புகைப்படத்தையும், சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போது வர்ணத்தொலைக்காட்சியில் (இலவசமாகக் கிடைத்தது அல்ல) வரும் தங்கள் பிரதிமைகளையும் காட்டி – திரைப்படங்களையும் காட்டி ‘கருணாநிதி’ புகழ்பாட தவறியவனல்ல நான்.

அந்த கறுப்புக்கண்ணாடி போர் இடப்பெயர்வுகளின் போது தொலைந்து போனது என் பொக்கிசங்களைப் போலவே; எனதும் என் இனத்தினதும் கனவுகள் போலவே...!!

எனது பொக்கிசங்கள் தொலைந்ததற்கும், எம் கனவுகள் அழிந்ததற்கும் இன்றுவரை இரத்தக் கண்ணீர் வடிக்கின்றேன் - விழிக்கண்ணாடி தொலைத்ததற்கு அல்ல. தொலைந்தவற்றை இன்றும் தேடுகின்றேன். “கறுப்புக்” கண்ணாடியையும் கூட. என்ன முரண்நகையாகத் தெரிகிறதா?

ஒருவேளை எனது தேடுதல் வேட்டையின் போது அந்தக் ‘கண்ணாடி’ கண்டுபிடிக்கப்பட்டால்......... மீண்டும் பாதுகாக்க மாட்டேன். மாறாக என் காலில் போட்டு மிதித்து உடைப்பேன். உடைந்த அந்தத் துகள்களை ஒரு பொலித்தீன் பையிலிட்டு எனது வீட்டு வரவேற்பறையில் வைப்பேன், துரோகச்சின்னமாக.

ஒரு தேசிய இனத்தின் உரிமைக் கோரிக்கையை நிர்மூலமாக்கிய துரோகத்தின் அடையாளம் அது.

நம்பிய ஈழத் தமிழ் மக்களின் முதுகில் குத்தி குப்புறச் சாய்த்த சுயநல வெறியின் அடையாளம்! ‘காப்பாற்றுங்கள்’ என அவலக் குரலெடுத்துக் கதறி அபயம் கேட்டு நீட்டிய கைகளை குறுகத் தறித்தெறிந்த அரசியற் துரோகத்தின் அடையாளம்!

அண்ணாவை விட, ராஜாஜியை விட, காமராஜரை விட உண்மையில் தாங்கள் பெரும் புத்திசாலி தான்.

பாவம் அவர்கள் பிழைக்கத் தெரியாதவர்கள். வங்கி இருப்பில் சேமிப்பேதும் இல்லாமல் செத்துத் தொலைத்தவர்கள் அவர்கள். கருணாநிதியின் சாதுரியம் அவர்களுக்கு இருந்திருந்தால் அவர்களது சந்ததியினர் இன்று “கோடி”களில் புரண்டிருப்பார்கள்; தங்களது சந்ததியினரைப் போலவே.

8ஆம் வகுப்புக் கல்வியையே இடைநடுவில் முறித்துக் கொண்டு, தற்குறியாக இரயில் (அல்லது பேரூந்து) கட்டணத்தை மட்டுமே சட்டைப்பையில் கொண்டு, ‘பெரியாரின்’ முகாமுக்குத் தொண்டனாக வந்து, - இன்று பல்லாயிரம் கோடி ரூபா மோசடி ஊழலில் பெயர் அடிபடும் அளவுக்கு உயர்ந்து விட்ட உங்கள் “தமிழ்ப்பணி” அவர்களுக்குக் கைகூடி வரவில்லை. உண்மையிலேயே தாங்கள் மேதாவி தான்.

நீங்கள் கொண்ட இலட்சியத்தை அடைந்து விட்டீர்கள் இனியுமென்ன நாடகம்? இனியும் ஏன் வேசங்கள்? உலகளந்த பெருமாளுக்கும், உலக நாயகனுக்கும் ஆகக்கூடியது பத்து அவதாரங்கள் தான். ஆனால் தங்களுக்கு….

எத்தனை முகங்கள்?

மாநில அரசியலில், மத்திய அரசியலில், குடும்ப அரசியலில், வர்த்தக அரசியலில், புலம்பெயர் ஈழத்தவர் அரசியலில், சினிமா அரசியலில், சுயமரியாதை அரசியலில், ஆன்மீக அரசியலில், சிறை அரசியலில், ஊழல் அரசியலில், ஊடக அரசியலில் இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். போயின் பக்கங்களும் போதாது; எனது ஞாபகசக்தியும் போதாது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு அரசியலிலும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முரண்பாடான, முரண்நகையுள்ள அவதாரங்கள் அவற்றுக்கு பூசிய அரிதாரங்கள்.

இந்த அரிதாரங்கள் நாட்பட்டு, கலைந்து வழிந்து நாற்றமும் வீசத் தொடங்கியதின் பின்பும், மீண்டும் நீங்கள் ‘கதா’யுதத்துடன் மேடையேற இந்தத் தள்ளதா வயதிலும் நினைப்பது தான் சற்றும் இரசிக்க முடியாமல் உள்ளது.

‘உங்கள் அவதாரம் கலைந்து போனது ஈழத்தமிழனின் குருதியிலே’ என்பதை நாமுணர்ந்து பல காலமாகி விட்டது.

‘உங்கள் கூத்து மேடை சரிந்து போனது எங்களது சாவிலே’ என்பதைத் தாங்கள் உணர இன்னும் வெகுகாலம் பிடிக்குமோ?

“விடுதலைப் புலிகளை ஆதரிக்கமாட்டேன், ஆனால் தமிழீழம் மலர்ந்தால் மகிழ்ச்சியடைவேன்” என்று தாங்கள் கூறியபோது, அதிலுள்ள முரண்நகையை தங்கள் மீது கொண்டிருந்த அபிமானம், எம் புலனுணர்வுக்கு மறைத்து விட்டது.

தமிழ்ச்செல்வனின் சாவிற்கு நீங்கள் வரைந்த கவியாஞ்சலி, அதற்கு நாம் இசைப்பாடல் வடிவத்தை ரி.எல்.மகாராஜன் குரலில் வழங்கி, பட்டிதொட்டி எல்லாம் ஒலிக்கச் செய்து மெய்யுருகிக் கண்ணீர் விட்டோமே…. அப்பொழுதும் நாம் தங்களின் முடைநாற்ற அரிதாரப்பூச்சுக்களைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை நாம்.

காலை உணவு அருந்தி விட்டு, அண்ணா சிலையடியில் திடீரென நீங்கள் மேற்கொண்ட சாகும் வரை உண்ணாவிரதப் போராட்டம், ஏற்கனவே எம் இதய வாயிலருகில் வீற்றிருந்த உங்களை இதய கர்ப்பக்கிரகத்துக்குள்ளே உங்களை குடியமரச் செய்தது. “அந்தப்புரம்” உட்பட தங்களது சகல பரிவாரங்களும் குளிரூட்டி பொருத்திய சொகுசு பெருவாகனத்துடன் தங்கள் சாவைக் காணக் கால்கடுக்கக் காத்திருக்கும் செய்தி எம்மை உருக வைத்தது.

எறிகணைகளுக்கும், விமானக்குண்டுகளுக்கும், சீறிவரும் கனரகத் துப்பாக்கிச் சன்னங்களுக்கும் அஞ்சி குழந்தை குட்டிகளோடு எம்முடன் இடம்பெயர்ந்து கூடவே வந்த ஆட்டுக்குட்டி, நாய் போன்றவற்றையும் அருகிலே வைத்துக் கொண்டு பதுங்கு குழிக்குள் நாமிருந்த வேளை; காற்றிலே கலந்து வந்த செய்தி தான் தாங்கள் எடுத்த உண்ணாவிரத அவதாரம்.

சக்தியிழந்து செயலற்றிருந்த மின்கலங்களுக்கு பற்களால் கடித்தும், கற்களால் தட்டியும் அவற்றின் உருளை வடிவத்துக்கு நவீன சிற்பங்களைப் போல வினோதமான நெளிந்த வடிவங்கள் கொடுத்து, சற்று உசுப்பி அவை மூலம் வானொலியில் வரும் தங்கள் செய்திக்காக செவிமடுத்துக் காத்திருந்தவேளை “ஏதாவது நடக்கும்” “நல்ல செய்தி வரும்” “எம்மை காப்பார் உலகத் தமிழர் தலைவர்” என நம்பிக்கையுடன் நாம் காத்திருந்த வேளை....

வந்ததையா நற்செய்தி! காலை உணவுக்கும் மதிய உணவுக்கும் இடையே நடந்த மிகத் தீவிரமான சாகும் வரையான உண்ணாவிரதப் போருக்கு மத்திய அமைச்சர் சிதம்பரத்தின் உருவிலே வந்தது தீர்வொன்று.

“கனரக ஆயுதப்பாவனை நிறுத்தம்” “போர் நிறுத்தம்” “இனி ஈழத்தமிழர் வாழ்வில் விடிவு”

“தமிழக முதலமைச்சரின் சாகும் வரையான உண்ணாவிரதப் போராட்டம் வெற்றிகரமாக நிறைவு”

பலவீனமான மின்கலத்தால் முனுமுனுப்பாகக் கேட்ட வானொலியின் அறிப்பில் கூட திடீரென சக்தி கூடியதான உணர்வு எமக்கு “வெற்றி....வெற்றி..... தமிழர் தலைவன் கருணாநிதி எம்மைக் காப்பாற்றி விட்டார்.”

குதூகலத்துடன் கூவியபடி குஞ்சு குருமான்களுடன் பதுங்குகுழியிலிருந்து பாய்ந்து வெளியே வந்தோம்.

ஆடவேண்டும்...... பாடவேண்டும்...... மனம் மகிழ்ச்சியில் துள்ள ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொள்ள......

வந்ததையா எறிகணைகள்.....

கொள்ளை கொண்டு போனதையா எம்மவர் உயிர்களை.

தொடர்ந்தும் இந்திய வனொலியில் “கருணாநிதி ஈழத்தமிழரைக் காத்து அருள்பாலிக்க வந்த தேவதை. வெற்றி வாகை சூடி ஈழத்தமிழர் தலையிலே முடி சூட வந்த கருணைக்கடல்.”

இப்படியாக......... இப்படியாக......... தொடர் புகழாரங்கள்!

நாம் கண்ணீரில் மிதந்தோம், இந்த நயவஞ்சகத்தை எதிர்த்துக் கருணாநிதி எனும் வீரத்தலைவன் தன் போர்க்;கலத்தைத் தூக்கப் போகிறார் என்று பலரும் எதிர்பார்த்தோம்.

அன்றைய தினம் மட்டும் காவு கொள்ளப்பட்ட உயிர்களின் எண்ணிக்கை நூற்றுக்கு மேலாகும்.

ஆனால் அவ்வளவு தான்.

நம்பிக்கை கானல் நீரானது. கருணாநிதியின் முடிவு - மத்திய அரசின் முடிவைச் சார்ந்ததே என்றானது. ஆவியே வெந்து போனது.

எம்மால் என்ன செய்ய முடியும்?

கருணாநிதி நினைத்திருந்தால்; மத்திய அரசில் அவரது கட்சிக்கிருந்த பலத்தைக் கொண்டு ஈழத்தமிழரைக் காத்திருக்கலாம்.

அவர் தம் வாழ்வியல் உரிமைக்கான அரசியல் வேணவாவைப் பேணி இருக்கலாம். எம்மைக் காக்கும் கவசமாக தமிழ் நாட்டையே மாற்றி இருக்கலாம்.

எனினும் நாம் நம்பிக்கை இழக்கவில்லை. “தமிழகம் தொப்புள் கொடி உறவு. கருணாநிதி அதன் முதலமைச்சர். அவரது தலைமையில் எம்மை மீட்க தமிழகம் திரளும். எம்மைக் காத்து அணைத்து ஆறுதல் சொல்ல ஓடோடி வருவார் உலகத் தமிழர் தலைவன்” என இன்னும் நம்பினோம். அவரது மௌனம், எம்மைக் காக்கும் இராஜதந்திரமாக இருக்கலாம் எனும் ஒர் நப்பாசை.

“ஓடினோம்…ஓடினோம், வாழ்க்கையின் ஒரத்துக்கே ஒடினோம்.” அந்த ஓரம் தான் முள்ளி வாய்க்கால் ‘கடல் - ஒரம்’. பாராசக்தியின் பார்வதிக்காவது நியாயம் கேட்க குணசேகரன் என்ற அண்ணன் இருந்தான். அவன் பக்கம் பக்கமாக வசனம் பேச நீதிமன்றமும் இருந்தது. கேட்க நீதியரசரும் இருந்தார்.

எனினும் எமக்கு...?

“தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம் சர்வேசா….. ‘செந்நீரால்;;’ காத்தோம்..... கருகத் திருவுளமோ….”

ஏக்கத்துடன் வங்கக்கடலின் வானம் தொடு எல்லையை, அந்த நீண்ட விளிம்பைப் பார்த்திருந்தோம். ஏமாற்றம்! எம்மைக் காக்க எவரும் வரவில்லை. எம் குரல் கேட்கவும் எந்த நீதிமன்றமும் தயாராக இருக்கவில்லை.

356 என்ற சட்டப் பிரிவின் மீதான பயமா இது?

கலைஞரே! உங்களது சிலவருட பதவி நாற்காலிகளைப் பாதுகாப்பதற்காக ஒரு தேசிய இனத்தின் அழிவுக்குத் துணை போக உங்களால் எப்படி முடிந்தது?

அன்று பதவிகளைத் தூக்கி எறிந்து இந்திய அரசுக்குப் பாடம் புகட்டி எம்மைக் காத்திருந்தால் இன்று நீர் அல்லவோ உலகத் தமிழர் தலைவர். இப்படி அவமானகரமான தோல்விகளையும் இனத்துரோகி என்ற அவப்பெயரையும் சந்திக்க நேர்ந்திராது அல்லவா!

ஆட்சிக் கதிரையை மட்டுமல்ல, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் என்ற தகுதி நிலையையே இழக்க வேண்டிய அவலநிலை வந்திராது அல்லவா?

தமிழ் நாட்டு அரசியல் வரலாற்றிலேயே அறிஞர் அண்ணாவினால் உருவாக்கப்பட்ட தி.மு.க என்ற புரட்சிக்கட்சி, இத்துணை தாழ் நிலைக்கு என்றுமே சென்றதில்லை.

‘தானாடாது விட்டாலும் தன் தசை ஆடுமாமே…’ வன்னிமண்ணின் இடப்பெயர்வு அவலங்கள் காணொளி இறுவெட்டுக்களாகத் தமிழ்நாட்டை அடைந்த போது தமிழகமே பொங்கி எழுந்ததாமே!

அப்போதும் கூட உங்கள் கண்ணில் கூட ஈரக்கசிவு ஏற்பட்டதாமே…?

அப்போதும் கூடத் தங்கள் கபட மூளை அந்த உணர்வெழுச்சிகளை உங்கள் குடும்ப, அரசியல் நலன்களுக்கான முதலீடுகளாக்கிக் கொண்ட சாமர்த்தியம் வேறு எவருக்கு வரும்?

கல்விச்சமூகம், சினிமாத்துறை, தொழில்துறைகள் எனப் பல்வேறு தரப்பட்டத் தமிழ்நாட்டு உறவுகளின் உண்மையான அக்கறையைக் கையாள, அவர்களின் பிரதிநிதியாக மீண்டும் ஒரு அரிதாரப்பூச்சு.

பதவி விலகல் கடித நாடகங்கள்.

கொட்டும் மழையில் மனிதச் சங்கிலிப் போராட்ட நாடகங்கள்.

இப்படி எத்தனை..... எத்தனை…..?

முத்துக்குமாரன் முதலானோரின் அக்கினிச் சங்கமங்கள் கூட உங்கள் அரசியல் கபட நாடகத்துக்கு உரமாக்கப்பட்டன. இத்தனை போராட்டங்களும் ஈழத்தமிழ் அகதிகளுக்கு விடிவினைப் பெற்றுத்தருவதற்குப் பதிலாக மத்திய அரசில் கருணாநிதியின் அரசியல் சார்ந்த சலுகைகளையே வென்றுகொடுத்தன. சில வருடங்கள் ஆட்சியையும் தாக்குப்பிடித்துத் தக்க வைக்க முடிந்தது.

தங்கள் நாடகங்கள் முடியுமுன்னே பூசிய அரிதாரப்பூச்சுக்கள் உங்களுக்கு ஒவ்வாமையை ஏற்படுத்தி இன்று சொறிந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில் நீங்கள்.

கட்டபொம்மனுக்கு எட்டப்பன்! பண்டாரவன்னியனுக்குக் காக்கை வன்னியன்! ஈழத்தமிழருக்குக் கருணாநிதியா…?

எம்மை வீழ்த்தும் கூட்டுச்சதிக் கூட்டாளிகளில் தாங்களும் ஒருவன் என்பதை நாம் நன்கு அறிவோம்.

எனினும் அந்தச் சதி அம்பலமானதைப் பூசி மெழுக, நீங்கள் சொன்ன காரணங்கள் இருக்கிறதே; அப்பப்பா…. பொய்யின் மொழிப்புலவர் தாங்கள்.

கனிமொழியைச் சிறைக்கூண்டுக்குள் சந்தித்தபோது நா தழுதழுத்ததாமே, கண்ணரும் கசிந்ததாமே.

ஊழல் செய்து ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாக்களைக் கபளீகரம் செய்த குற்றச்சாட்டில் அடைக்கப்பட்ட கனிமொழியின் தந்தைக்கு மகளிருந்த கம்பிக்கூண்டு கண்ணீரை வரவழைத்தது என்றால்.....

இங்கே இந்த மண்ணிலே வாழும் உரிமையைக் கேட்டதால் கொத்துக் கொத்தாக மடிந்து போன பிள்ளைகளின் தாய் தந்தையரின் கண்களில் என்ன வரும்…?

இதை உணராதவர் போல், ஒன்றுமே தெரியாதவர் போல், ‘ஈழத்தமிழர் வீழ்ச்சிக்குச் சகோதர இயக்க மோதல்களே காரணம்’ என நாம் எப்போதோ மறந்து போனவற்றை இன்று ஞாபகம் வைத்துப் பேசும் முன்னாள்; முதல்வர் கருணாநிதி - அந்தச் சோற்றுக்குள்ளே தன் துரோகம் எனும் முழுப்பூசனியை மறைக்க நினைப்பது தான் வேடிக்கையானது.

இந்த நிலையில் மீண்டும் சில நாடகங்களின் அறிவிப்புகள்.

“தமிழீழம்
“டெசோ

என்ன இவை....? வரலாற்று நாடகங்களா..?

இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் மட்டுமல்ல் இனி வரப்போகும் சில நூற்றாண்டுகளுக்கும் இதுவே பெரும் நகைச்சுவையாக இருக்க முடியும்.

உண்ணாவிரத நாடகத்தைப் போல் ஒரு ‘ரெசோ’ மாநாட்டு நாடகம். உச்சக்கட்டக் காட்சியாக தமிழீழத் தீர்மானம். பரபரப்பாக ஒத்திகை பார்க்கப்பட்ட இந்த நாடகம் எதை இலக்காகக் கொண்டது என்பதை யார் அறியாவிட்டாலும் ஈழத்தமிழர் நாம் அறிவோம். அதனால் நாம் பரபரப்படையவில்லை..... சிலிர்க்கவில்லை. வேடிக்கை மட்டுமே பார்த்தோம்.

“உண்ணாவிரத” நாடகத்தில் வந்தது போலவே உச்சக்கட்டக் காட்சி. “மத்திய அமைச்சர் சிதம்பரம் வருகை!”

அதே நாடகத்தில் வந்தது போலவே இறுதி முடிவு..... பிசுபிசுப்பு.....! தாங்கள் தமிழீழம் என்று முணுமுணுக்கும் போதே எமக்குப் புல்லரிப்பை ஊட்டவில்லை. மிகப்பெரும் கோமாளித்தனமாகவே தெரிந்தது.
முடிவு எப்படியிருக்கும் என்று புரிந்ததால் மயிர்க் கூச்செறிவு எதுவுமில்லை.

அதிலும் உச்சக்கட்ட நகைச்சுவை என்னவென்றால்;; ஈழத்தமிழர் மீள்குடியேற்றம், வாழ்வாதாரம் பற்றித் தாங்கள் பேசுவது! அக்கறை காட்டுவது! அது மட்டுமல்ல உங்களது நேர்மையை நிரூபிக்க எமது தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்புத் தலைவர்களையும் அழைத்திருப்பதாகச் சொன்னது.

உங்களுக்கு ஒன்று தெரியுமா கலைஞரே….? உங்களை விடப் பெரிய நடிகர்கள்; எமது அரசியற் தலைவர்கள். அவர்கள் எம்மைக் கைவிட்டு நீண்ட காலமாகிவிட்டது தெரியுமா….?

உங்களது மாநாட்டில் அவர்கள் பங்குபற்றுவது இருதரப்புக்கும் அவரவர் தரப்பு மக்களை ஏமாற்ற உதவக்கூடுமே தவிர எமது வாழ்வில் எந்த விடிவையும் கொண்டு வந்துவிடப் போவதில்லை.

நாமும் கட்டப்பட்டு கடலில் தான் போடப்பட்டுள்ளோம்..... எம்மால் கட்டுமரங்களாக மிதக்க முடியவில்லை. எந்தக் கட்டுமரங்களும் எம்மை கரைசேர்க்க வரவில்லை.

இதுவரை காலமும் இடம்பெயர்ந்து அல்லலுறும் எமக்காக தங்கள் ‘கஜானா’ விலிருந்து ஒரு ரூபாய் கூட கொடுக்க மனம் வராதவர் நீங்கள். தமிழைச் செம்மொழியாக்கி விட்டுத் தமிழனைக் கொன்றொழித்தவர் நீங்கள். உண்மையில் நீங்கள் எங்களுக்கு உதவி செய்ய விரும்பினால் இதய சுத்தியுடன் வாருங்கள். எமது காயங்கள் ஆற்றமுடியாதவையானாலும் எம்மைத் தேற்றலாம். உங்கள் உண்மையான மனமாற்றம் எமது இனத்தின் மீளெழுச்சிக்கு, ஆரோக்கியமான எதிர்காலத்துக்கு உதவுமேயாக இருந்தால் - கடந்தகாலத்தை மறக்க முடியாவிடினும் கூட மன்னிக்கவாவது செய்யும் மனிதத்துவம் இன்னும் எங்களிடம் இருக்கிறது.

தயவுசெய்து எம்மைப் பகடைகளாக்கி விளையாடாதீர்கள்.
ஏனெனில் நாம் மனிதர்கள்.

எங்கள் வாழ்வுரிமைக் கோசத்தை உங்கள் மூலதனமாக்காதீர்கள்.
ஏனெனில் அது எமது இனத்தின் இருப்பு.

சுருக்கமாகச் சொல்வதாக இருந்தால்......
எம்மை வாழ விடுங்கள்.

---------------------------
இவ்வண்ணம
ஈழத்தமிழ் அகதி.

Srilanka War crimes

how long are we gonna be like this ? how long are we going to wait? the time is now i guess. thousands of our srilankan brothers died for no reason, because of an arrogant government and leader, i wanted to contribute something to help my brothers in SL,

Sri Lanka's Killing Fields on 4 on Demand

Courtesy & Thanks : Leena Manimekalai & Channel 4

The director of a British documentary on last stages of Sri Lanka’s civil war has accused the West and the UN of failing to take any “effective action” to prevent alleged war crimes by the country’s security forces.

Callum Macrae, the director of “Sri Lanka Killing Fields: War Crimes Unpunished” said that many allegations against Sri Lanka government have been confirmed through leaked UN documents, US embassy cables revealed by Wikileaks and an interview former senior UN official John Holmes.

“The international community has an obligation of duty to protect which is a fundamental principal under international law. That duty was not carried out; the international community has failed on that,” he told BBC Sinhala service, Sandeshaya.

Mr Macrae says there were two major reasons for the “failure” by the international community to prevent Sri Lanka continuing with war crimes.

'Shelling UN workers'

“The climate this was allowed to happen was that Rajapaksa regime used the Western Agenda global war on terror to justify what they were doing,” he said.

The film, to be released next week in UK by the Channel4, also figures harrowing details of the killing of Rasmachandran Prabhakaran, 12, the younger son of Tamil Tiger leader Velupillai Prabhakaran.

Mr Macrae said the footage, recorded by a member of Sri Lankan armed forces, has been carefully examined by video experts to confirm that it was authentic.

“The forensic pathologist analysed and the moment of death from the nature of the wounds and it is clear that he was executed in cold blood,” he added.

The killing, together with other incidents of alleged executions by the security forces, is a clear proof that there was a “systematic pattern of executions of leading LLTE figures and fighters.”

The film alleges that orders for the alleged executions as well as “deliberate targeting of civilians” have come from the most senior commanders, including President Mahinda Rajapaksa, Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa and Commander of Sri Lanka Army, Gen Sarath Fonseka.

“The Sri Lankan military is very very disciplined and very organised. The men who have most frequently claimed direct control of the war were President Mahinda Rajapaksa and his brother Gotabhaya,” he said.

The film reveals, says Callum Macrae, how a group of UN workers were fired upon by the Sri Lanka military after the workers informed their GPS coordinates to the military.

“There were systematic shelling of the UN bunker and the area around it. When they protested about it, they were told were sent directly by Gotabhaya Rajapaksa and Sarath Fonseksa,” he said, adding that it shows the highest command was aware about the attacks into the no fire zone.

“Those men bear direct commanding responsibility for war crimes and crimes against humanity.”

The director said nobody would deny that the Tamil Tigers were also responsible for serious war crimes including the using civilians as a human shield in the war zone.

“The war crimes committed by the LTTE are clear and documented and are not challenged,” said Mr Macrae.

“However, it is important to recognise that the international community demands highest standards from a government which claim to be a democratically elected, legitimate government"

For more info visit : http://www.channel4.com

True Media - Channel 4

Salute Channel 4...

Tamil Nadu tops in organ donation

Courtesy & Thanks : The HINDU (Source)

“Tamil Nadu's organ donation rate a model for country”

The country's target would be to reach Tamil Nadu' s rate of cadaveric organ donation of 1.3 per million people within the next two years, R.K. Srivastava, Director General of Health Services, Government of India, said here on Saturday.

At present the country's rate was 0.3 per million, and it is essential to bring the country level with Tamil Nadu, which was leading the nation in terms of cadaver organ transplantation, he added. “This is certainly going to require tremendous efforts. However if even one per cent of the patients in the hospitals who are brain dead can be declared as such, and the potential for organ donation tapped, we can reach 1.3 per million,” Dr. Srivastava said. The nation would have to go into ‘mission mode' to achieve this.

The DGHS was speaking at Samsaara (Circle of Life), a symposium on Organ Donation Awareness and Brain death organized jointly by his office, the Tamil Nadu Cadaver Transplant Programme, and Mohan Foundation.

Putting in place systems that will facilitate organ donation is at the core of increasing the number of cadaveric organs available for transplantation, he added. This is evident from Tamil Nadu, and even nations that have done much better, having reached a rate of 30/40 per million population. Even in these nations, there continued to be a scarcity of organs, with the number of people requiring life-saving organ transplantation's always being higher than the number of organs available, Dr. Srivastava explained. This makes the task of spreading awareness crucial and continuous.

Earlier, he released a ‘brain-death manual' and inaugurated the one-year PG diploma course for transplant co-ordinators, to be conducted by Mohan Foundation in association with IGNOU.

Mayilvahanan Natarajan, Vice-Chancellor, Tamil Nadu Dr. MGR Medical University, said the programme would have to include bone as an organ that can be harvested and transplanted. Awareness would have to be built on this concept too, he added. Most people think donating the bone means taking away the hand or leg, but that is not so, the Vice-Chancellor clarified.

---

Courtesy & Thanks : Times of India (Source)

Tamil Nadu leads country in organ donation

CHENNAI: When the state government honoured a couple who donated the organs of their teenaged son Hitendran in 2008, the state health department did not think that it would mark the beginning of a spurt of organ donation in the state.

The central registry for organ donation, formed on September 22, 2008, has recorded 120 transplants in the last one year, the highest in the country so far. Though states across the country have several people pledging organs, Tamil Nadu has managed to get families of the brain dead to sign the mandatory form giving permission to harvest vital organs, including heart, kidneys and liver. Besides these, there were 48 cornea, 26 heart valve and one skin donation. The registry even managed to touch base with neighbouring states like Karnataka from where one heart and three livers were harvested and brought to the city.

However, barring one donation from Stanley Medical College, none of the donations came from a government hospital. All other donations came from brain deaths recorded in private hospitals, including Apollo Hospitals, Chennai, Madurai Meenakshi Mission and Christian Medical College, Vellore, according to the webpage maintained by the Directorate of Medical and Rural Health Services. The government hospitals have done just three liver transplants and a few kidney transplants. They have no facilities to do heart transplants.

Registry co-ordinator Dr J Amalorpavanathan refused to comment on why no donations were made from the government hospitals. "In the last one year, we have improved a lot. We still have a long way to go. We are working towards that," he said.

But government hospital doctors admit that they don't even record brain deaths, the first step in the list of procedures for organ donation.

Brain death is the irreversible end of all brain activity (including involuntary activity necessary to sustain life) due to loss of blood flow and oxygenation. The patient is clinically dead and vital organs are supported by a life support system. The Transplantation of Human Organs Act permits doctors to harvest healthy vital organs like the eyes, heart, kidneys, lung and liver and transplant them to ailing patients.

In January 8, 2008, a government order from the state health department empowered the three government-run medical college hospitals in the city to declare brain deaths. Since then a series of government orders were passed by the health department to promote organ donation. Stanley Medical College Hospital was even given an exclusive five-bed ward for brain-dead patients.

"Most cases we see are accident victims, and the bodies have to undergo autopsy. To do a post-mortem all internal organs are required. What do we do if forensic experts accuse us of having destroyed evidence? That's why we don't immediately record brain deaths," said a senior neurologist at the Government General Hospital. "What we need is a GO to tell us what we should do in such circumstances. That order has been pending for more than eight months," he said.

Other doctors complain that they do not get remuneration equivalent to those in the private sector. "Private hospitals waive the hospital fee for the donor and charge recipients up to Rs 25 lakh for a liver transplant. We get nothing more than our salary for the marathon surgery," he said.

Health secretary VK Subburaj said, "We have been working towards getting all the legal hurdles removed for organ donation. In fact, we are also looking at setting our target at 500 donations next year. If we do that, we can eventually even reduce the number of live donations by several times," he said.

Organ Donation & Transplantation - Please donate your organs.

Courtesy & Thanks : www.mohanfoundation.org

Government Orders on Organ Donation and Transplantation From Tamil Nadu Health Department

---

Dr.Sumana Navin, Editor, Indian Transplant Newsletter, MOHAN Foundation, Chennai, Hyderbad, India
Since Jan 2008 the health department along with representatives of various hospitals and NGOs in the field of transplantation has made certain regulations to help facilitate the deceased donor programme in the state. It has clearly laid out procedures on declaration of brain death and enlarged the panel of members who can certify brain death.The important areas that it has addressed includes the following

I. BRAIN DEATH DECLARATION (G.O. No. 6. dated 08.01.2008)

Declaration of brain death made mandatory in Government Medical College Hospital in Chennai Compulsory includes - Government General Hospital, Government Stanley Hospital, and Government Kilpauk Medical College Hospital (inclusive of Government Royapettah Hospital).

II. PROCEDURE FOR DECLARATION OF BRAIN DEATH (G.O. No. 75 dated 03.03.2008)

Form 8 of the THO Act to be utilized

Two medical exams with minimum interval of six hours.

Team of four doctors to certify brain death
a) Doctor No.1
RMP in charge of hospital Head of Institution, RMO, ARMO, Duty RMO.
b) Doctor No. 2
RMP from panel approved by Appropriate Authority - panel of names shall be sent by the Dean/Medical Superintendent/Medical Director to the Appropriate Authority namely the Director of Medical and Rural Health Services.
Each hospital may determine its own procedure for this duty.
c) Doctor No.3
Neurologist/Neurosurgeon from panel approved by the Appropriate Authority
d) Doctor No.4
R.M.P. treating the patient.

The 1st and 2nd Medical examination to be conducted by category 2 and 3 doctors.

Same procedure applicable to private hospitals

The Director of Medical Education and the Director of Medical and Rural Health
Services to periodically organize awareness workshops

III. AUTHORIZATION COMMITTEE - ADDITIONAL RESPONSIBILITIES (G.O. No. 175 dated 6.6.2008)

- Living unrelated organ donation screening of donors onus rests with AC

- Recommend to the appropriate authority to file a criminal case when false records are submitted by donor or prospective recipient

- Permitted to refer doubtful cases to the police or revenue department for further inquiry.

- All sittings to be video graphed.

- Permit a change in the hospital chosen by the recipient for transplant surgery.

- Clearances and rejections to be uploaded on the website on the same day on which sitting is held

- Give recognition (certification) to counseling institutes in the State to provide additional counseling support to live donors.

- Process any form of paired donor exchange between near relatives to ensure that the arrangement is genuine.

IV. PROCEDURE TO BE ADOPTED FOR CADAVER TRANSPLANT BY THE GOVERNMENT AND PRIVATE HOSPITALS APPROVED FOR ORGAN TRANSPLANT BY THE APPROPRIATE AUTHORITY (G.O.No.287 dated 05.09.2008)

1. Hospitals to upload waiting list of prospective cadaver organ recipients through an online form to a computer database
   
   
2. Maintained by the Transplant Coordinator of the Government General Hospital, Chennai. (Convenor, Cadaver Transplant Program, Tamil Nadu)
   
   
3. NGOs to assist in maintaining database
   
   
4. Database will maintain prioritization lists for
1. each hospital
2. for all Government hospitals combined
3. for all private hospitals combined and
4. for Government plus private hospitals combined
   
   
- Each hospital will have its own waiting list for each organ, which will include the date of registration.
- An individual can be registered through only one hospital at a given time. Original date of registration will continue to apply even with hospital change


5. Organs will be shared in the following manner:
1. A multi organ recipient takes precedence over all others on the regular waiting list.
   
   
2. Potential liver recipients
1. URGENT
- Hepatic Artery Thrombosis following a liver transplant.
- Primary Non function of a graft
- Fulminant hepatic failure.
These conditions do not require a waiting time on the list.

2. STANDARD
- Patients on the standard list have to be registered for more than 24 hours to be listed in this category.
- The Liver is to be allotted to participating hospitals in turn.
Note: Patients on the urgent list supersede the standard list and the hospital misses its regular turn on the rota.


3. Potential heart recipients
1. URGENT:
• Patients with Left Ventricular Assist Device (LVAD).
• Followed by patients with Intraaortic Balloon Pump (IABP)
2. STANDARD:
   
   • Sick, but stable patients waiting at home for a heart transplant.
   • A Heart is to be allotted to participating hospitals in turn.
     
     
4. Likewise for lungs, prioritization would be made according to the urgency of transplant and allotted to participating hospitals in turn.
5. For kidneys no out of turn allocation would be permitted and the sharing criteria in the following para shall be followed.
   
   
6. Sharing of Organs for waitlisted recipients, retrieved from cadaver donors in Government Institutions:
1. First priority to the list of the Government Hospital where the deceased donor is located, for liver, heart and one kidney. The other kidney would be allocated to the general pool in the priority sequence as listed below.
2. Combined Government Hospitals list
3. Combined Private Hospitals list
4. Government Hospitals outside the State(in order to maximize organ utilization)
5. Private Hospitals outside the State
6. Foreign national registered in a Government or Private hospital within and then outside state.
   
   
7. Sharing of Organs for waitlisted recipients retrieved from cadaver donors in Private Hospitals, which are transplant centers.
1. First priority to the list within the Private Hospital where the deceased donor is located, for liver, heart and one kidney. The other kidney would be allocated to the general pool in the priority sequence as listed below.
2. combined list of Government and Private Hospitals.
3. Government / private hospitals outside the state
4. Foreign national registered in Government or private hospital within and then outside the state
   
   
8. Whenever a deceased donor becomes available in a hospital, the concerned hospital shall contact the Transplant Coordinator or a member of his team at the Government General Hospital, Chennai who will then make allocations based on the above. MOHAN Foundation and National Network for Organ Sharing, (NNOS), NGOs promoting organ transplantation may assist the Transplant Coordinator.
   
   
9. Advisory committee will work on
   1. establishing formats and procedures for recipient listing, organ allocation and transfer
   2. coordination between hospitals where donor / recipient are located
   3. Forming a coordinating body that would be institutionalized and fine-tuning identification criteria to determine the beneficiaries-
   4. Proposing policy initiatives from time to time.
   5. Monitor working of the cadaver organ transplantation program.
      
      
10. Advisory committee shall be headed by the Secretary, Health or his nominee as Chairman and the committee shall consist of:
1. Secretary, Health or his nominee-Chairman
2. Convenor, Cadaver Organ Transplant Program, Tamil Nadu (i.e Transplant Co-ordinator, Government General Hospital, Chennai.)
3. Director of Medical Education or preventative
4. Director of Medical and Rural Health Services or representative
5. Transplant team member, Government Stanley Hospital, Chennai
6. Transplant team member, Kilpauk Medical College Hospital, Chennai.
7. Transplant team member, Government General Hospital. Chennai.
8. One senior police officer of DIG rank or above as nominated by the Director General of Police, Chennai.
9. Member from MOHAN Foundation, Chennai.
10. Member from National Network for Organ Sharing, (NNOS) Chennai.
11. One transplant team member from three different hospitals that currently have largest cadaver donation experience.

V. RESPONSIBILITIES OF TRANSPLANT CENTER HOSPITALS (G.O.No.288 dated 05.09.2008)

- Transplant surgery records for a minimum period of ten years.

- Availability of a counseling department with trained personnel. Assist in pre- and post-operative counseling.

- Designate in-house person as Transplant coordinator.

- Coordinates matters relating to organ transplant on behalf of the hospital.

- Media publicity not to be sought earlier than the date of discharge of recipients.

- Positive aspects of organ donation may be highlighted to promote the cause of organ donation.

- Details of the recipient and ethics of the medical profession not to be compromised.

- Approximate cost of a transplant surgery to be displayed on website of hospital and the website designated for this purpose by the Health Department.

VI. NON-TRANSPLANT CENTERS - CRITERIA FOR NON-TRANSPLANT CENTERS TO RETRIEVE ORGANS FROM BRAIN DEAD PERSONS (G.O. NO.289 DATED:05.09.2008)

All hospitals in the state that have a minimum of 25 beds along with Operation Theatre and Intensive Care Unit to be registered as Non Transplant Organ Retrieval Centres (NTORCs) Permitted to certify brain death and organ retrieval for the rapeutic purposes, but not permitted to perform actual transplantation of human organs. Procedures stipulated in the government orders for certifying brain death as per the Transplantation of Human Organs Act will apply for brain death certification in NTORCs as well Can take assistance from any transplant centre hospital registered with the Appropriate Authority for maintaining brain dead person until organ retrieval.

Whenever a brain death occurs in an NTORC and the deceased person's family consents to organ donation, the NTORC should contact the Transplant Coordinator, at Government General Hospital, Chennai for organ allocation as per norms.

VII. CONVENOR, CADAVER TRANSPLANT PROGRAMME, TAMIL NADU (G.O. NO.296 DATED: 16.09.2008)

Convenor - Dr.J.Amalorpavanathan, Reader in Vascular Surgery, Madras Medical College and Vascular Surgeon, Government General Hospital, Chennai

- Central responsibility for coordinating all activities relating to cadaver transplant programme in the state.

- Design and maintain a computerized wait list of all potential organ recipients from participating hospitals Responsible for organ allocation as per guidelines

- Seek status reports from all the participating hospitals on brain death occurrences and on transplant activities during each month and their outcomes. Send consolidated report to Government.

- Report violations to Advisory Committee and forward their recommendations to the Government

- Convene meeting of the Advisory Committee once in two months or as needed

- Coordinate with Advisory Committee on awareness generation, knowledge development and motivation programme

Donate Eyes

Public Service Message.. Donate Eyes

Eye Donation Public Service Announcement

Most of the people are all fond of colors & light... And many are afraid of the dark... Sunrise is so encouraging for them. Life is so beautiful when they see the beautiful part of the world: the sun, the sky, the beautiful flora & fauna, the hills, the trees & rivers & streams... But not all are privileged for that...
But how about those who are not privileged with it...? What about those who are Visually Challenged? No doubt they are Not Disabled but are Differently-abled. But what if your one step, your one decision can help one such person to see this world, to see her/his own mother whom s/he had never ever been able to see...?